18 stycznia 2010

Hermes Terre d’Hermes – Moc Ziemi

Mistrz Jean-Claude Ellena znowu pokazuje klasę! Za każdym razem kiedy ten „nos” zabiera się za komponowanie, wychodzi z tego coś co najmniej wyjątkowego, a często jeszcze -naprawdę pięknego (Deklaracja Cartiera, Kelly Calèche Hermesa, In Love Again YSL i wiele innych). Takich zapachów jak ten nie spotyka się zbyt często. Męski, leśny, ziołowy. Nie słodki, ale bardzo mocno aromatyczny. To mniej więcej tak, jakby znaleźć się w środku lasu, otoczonym mchem i ziołami. Niezwykłe doświadczenie. Wszystko w tym zapachu jest perfekcyjne. Prawie wszystko – być może to kwestia mojej skóry, może wetiwer lub benzoes zawarte w ostatniej nucie, ale… zakończenie zapachu lekko mnie rozczarowało – dużo aromatu i w tle zioła, las – za mało, za słabo, zbyt blado. Możliwe, że to bardzo subiektywne odczucie, ale sprawdźcie sami, bo naprawdę warto! Trwałość w normie, na ubraniach nawet kilka dni. Obok tego zapachu nie można przejść obojętnie, ale nie jest to rozpruwacz niewieścich serc, raczej dla wyszukanego nosa.

Cóż jeszcze?

Ponoć twórca zapachu kierował się myślą: „Poczuć tworzywo, stąpając po ziemi z głową w chmurach”. I rzeczywiście ziemię czuć tu bardzo mocno. W jej najczystszej postaci – kamieni. „Głowa w chmurach”… z tym szczerze mówiąc mam pewien problem. Odbieram bowiem woń Hermesa jako zapach silnego, bezpośredniego mężczyzny. W bardzo prosty sposób, białe jest białe a czarne jest czarne. Bez złożoności i półcieni. To taka siła ziemi, moc która z niej wypływa. Choć być może owa „głowa” jest pewną metaforą „po-zapachową” kwestią odbioru z zewnątrz? Być może.

Zdaję sobie sprawę, że piszę w sposób raczej obrazowy, może nawet poetycki. Ale wierzcie, o tej perfumie nie można tak po prostu napisać „jak pachnie”. Tutaj jest o wiele więcej głębi – paradoksalnie, bo jak powiedziałem zapach jest „prosty” – nie w sensie konstrukcji, ale odbioru. Na pewno to coś wyjątkowego, i na pewno dla wąskiego kręgu odbiorców. Po prostu cholernie selektywny zapach. Polecam, choć sam bym się w niego nigdy nie ubrał – nie pasuję do niego. Albo na odwrót. Albo coś tam.

Nuta głowy: grejpfrut, pomarańcza i aromat kamieni
Nuta serca: czarny pieprz, różowy pieprz, liście pelargonii i paczula
Nuta podstawowa: drzewo cedrowe, wetiwer i benzoes

Autor: Belor

Ocena:

Zobacz też:

• Paul Smith „Story” – Jestem z lasu… to czuć! - 26/01/2010
  Nie zawsze rzeczy skomplikowane są lepsze od tych prostych. Czasem jest dokładnie odwrotnie. Ba! Mówi się nawet, że piękno tkwi w prostocie. Coś w tym jest, a doskonałą ilustracją do tego jest perfum, który właśnie przedstawiam – Paul Smith „Story”. Jest to jeden z najb...
• Chanel Monsieur - 07/11/2011
  Chanel słynie z doskonałych perfum, które nie tylko są w stanie przetrwać dekady, ale przede wszystkim mają bardzo specyficzny i charakterystyczny dla tej marki zapachów. Również Chanel Monsieur nie jest inny. Tak jak pozostałe perfumy marki Chanel jest ciężki i mocno k...
• Nowy ideał współczesnej męskości: Contradiction for Men - 06/05/2011
  Mimo, że zapach ten został wprowadzony na rynek w roku 1999, to w dalszym ciągu jest jednym z lepiej sprzedających się perfum tej marki. Określany jako mocny, męski i nowoczesny, Contradiction został stworzony przez perfumiarzy: Carlosa Benaim i Pierra Wergnve. Jak wszy...
• Mont Blanc „Starwalker” – Duch pośród gwiazd - 22/02/2010
  Przyjemnie jest pisać o przyjemnych zapachach. Ładnych, kolorowych, urzekających woniach. Daje to duży komfort i poczucie, że wszystko co powstanie, będzie miało swoje uzasadnienie, odzwierciedlenie w wodzie. A właśnie taki jest gwiezdny piechur. Rozmarzony, subtelny, d...
• Boucheron Jaipur Homme – Kuchnia, przyprawy i… kreda - 14/01/2010
  Zapach to rzecz niezwykle subiektywna. Jak bardzo będziecie się mieli okazję przekonać czytając tę recenzję, bowiem wszędzie gdzie spojrzałem mój wzrok trafiał tylko na zachwyty odnośnie tej perfumy. A moje odczucia są dokładnie odwrotne. Ale do rzeczy. Jaipur Homme Bou...