1 kwietnia 2010

Versace Man Eau Fraiche – mężczyzna w bukiecie róż…

Po niezbyt sympatycznych przygodach z ostatnimi perfumami od Versace, po świeżaka sięgałem z pewną taką nieśmiałością… Z jednej strony zachwyty gawiedzi na różnej maści portalach wskazywały na cud, miód i orzeszki z drugiej… średnia wieku w okolicach 19-ki nie wróżyła nic szczególnego.

Postanowiłem jednak podejść do wody bez uprzedzeń, a oto rezultat moich zmagań z zapachem.
Otwarcie to koncert na jedne skrzypce – cytryna szybko zanika, karambola – szczerze mówiąc nawet nie wiedziałem co to jest – ale szybki look w wikipedię i… no tak …ale przecież tego się nie używa w perfumiarstwie!? Pewnie dlatego jej nie wyczuwam. Za to wyczuwam prawdziwą moc w postaci róży. Jej aromat jest dominującym akordem całego zapachu, pomimo przechodzenia przez poszczególne nuty jest najbardziej wyczuwalna. Interesujące, szczególnie, że pojawia się w niezbyt trwałej głowie i nie zanika, ale jest przenoszona do samego końca przez wszystkie inne składniki, które tworzą jakby podstawę dla niej. I dlatego szałwia i cedr w sercu są mało wyczuwalne, przynajmniej w porównaniu do róży. Zejście już tylko przeciąga naszą bohaterkę w nieskończoność, gdyż trwałość zapachu jest porażająca, na mojej skórze – czułem go nawet na drugi dzień, po kąpieli! A może zdziałała pamięć zapachowa? Zdarza się, że czuję woń nie mając jej dawno na sobie – tak, jakbym się nią właśnie przed chwilą skropił.

Wypadało by powiedzieć coś jednak o samej perfumie, a przede wszystkim czy jest „ładna”?

Tak, jest „ładna”. Nie da się ukryć, że pomimo trochę dziwnej konstrukcji pachnie dobrze. Jednak jedna uwaga. Róża w tym Versace jest bardzo chemiczna i jeszcze bardziej metroseksualna. To zapach zarówno dla panów jak i dla pań. Czy to wada? Dla mnie tak. Na tyle, żeby wykluczyć ten aromat, aczkolwiek należy wyraźnie powiedzieć – nie jest zły. Dla większości – będzie dobry lub nawet bardzo dobry. Po prostu znam zapachy męskie oparte na róży, czy też mające ją w swojej kompozycji i używające jej znacznie ciekawiej pod każdym względem, świetny jest tu Desire Dunhilla. I to właśnie nie pozwala mi zaliczyć tej wersji tego pięknego kwiatu do intrygujących.

Dla kogo? Dla młodych. Na kiedy? Na lato, codziennie. Cena? Włoska, czyli drogo.

Zdecydujcie sami.

Nuty:
Umysł: biała cytryna, drewno różane, karambola.
Serce: liście cedru, szałwia.
Baza: ambra, piżmo, drewno klonowe.

Autor: Belor

Ocena:

Zobacz też:

• Versace pour Homme – Szałwii szał - 15/03/2010
  Versace mnie zaskakuje. Dosyć niesympatycznie zresztą. Raz wypuszcza takiego „Dreamera”, w którym jest pomysł ale wykonanie psuje cały efekt, innym razem pięknie się rehabilituje i możemy się zawąchiwać w bardzo dobrym „Man”-ie. A tym razem spotkałem się z kolejnym zapa...
• Głęboki Błękit od Jacomo - 17/05/2010
  To już moje drugie spotkanie z zapachem od Jacomo. Poprzedni - „Rouge” był bardzo pozytywną niespodzianką, która zaoferowała naprawdę wiele za bardzo niewiele. Z dużą ciekawością sięgnąłem więc po drugą wodę tej firmy, a mianowicie „Deep Blue”, równocześnie zastanawiają...
• Aigner no2 – Men znaczy Men - 01/03/2010
  Męska klasyka w najczystszej formie. Zarówno przedział czasowy – zapach z 1976 roku, jak i skład - „czysto” męskie akordy, a również i sam zapach. Sięgnąłem po tester z zaciekawieniem, bo marka Etienne Aigner w naszym kraju raczej nie jest szeroko znana, a robi perfumy ...
• Chopard pour Homme – Współczesna nijakość w każdym calu - 28/01/2010
  ... w zasadzie powinno być mililitrze, bo przecież mówimy o wodzie, a nie czym innym, ale niech tak już zostanie. Do rzeczy! Tytuł powinien powiedzieć wam dokładnie wszystko, co trzeba wiedzieć o tym zapachu, żeby jednak dopełnić „recenzenckiego” obowiązku kilka słów na...
• Bulgari Blu pour Homme – I’m blue..? - 06/04/2010
  Moje dotychczasowe spotkania z zapachami marki Bulgari nie wypadły pomyślnie. Wonie te są bardzo ściśle określone. Mydlane, mętne, często mdłe. Przynajmniej mój odbiór jest taki. Blu to zgodnie z nazwą perfum zamknięty w gustownej, prostej butelce zamkniętej eleganckim ...