16 marca 2010

Brązowy Dunhill i jego skórzana wersja męskości…

Lubię Dunhill’a. Za jego czerwone pożądanie (Desire), który mnie po prostu czaruje ilekroć je wącham. Z pozytywnym więc nastawieniem podszedłem także do tej perfumy, choć recenzje na portalach zapachowych nie były zachęcające. Niemniej zdarzało się już wcześniej tak, że opinie były mieszane a woda świetna, choć trzeba przyznać, że nigdy nie zdarzyło się, aby większość opinii była negatywna a woń dobra… Niestety, tym razem także wyjątku nie było.

Otwarcie nie zachęca, męskie aromaty z cytrynką nie robią zbyt wiele zamieszania, choć można by to z pewnością wykorzystać znacznie lepiej. Poza tym jest lekko metalicznie i niestety bardzo chemicznie, tak pachnie kwasek cytrynowy, a nie cytryna. Bardzo szybko przechodzimy do serca, dosłownie po kilku minutach, a tu kwiaty i drzewo. Bez wyrazu, słabo wyczuwalne, drewno przytłacza pozostałe części. Nie wiadomo kiedy pojawia się tajemnicze i ledwie widoczne przejście do… no zejście się pojawia. A w nim skóra. Tak naprawdę czuć ją już wcześniej, znacznie wcześniej, po kilkudziesięciu (20-30?) minutach. Odtąd aż do końca, ani chwili spokoju – skóra, skóra i skóra. A na końcu robi się mdle, niewyraźnie i zalatuje jakimiś chemikaliami. Brrr. Ogólne wrażenie jest kiepskie.
Ten zapach mnie naprawdę zmęczył, znudził. Nie jest przesadnie trwały kilka godzin i to w pewnym sensie zaleta, bo gdyby pachniał dłużej, to chyba skończyło by się na szorowaniu. A tu się człowiek poświęca, swoim redaktorskim obowiązkom i zdaje relację od początku do końca jak się należy, a nuż nagle pojawi się jakiś przebłysk, promyczek, który uratuje całość, albo przynajmniej ożywi ten nieciekawy konstrukt? Nic z tego…

Rozważania dla kogo i za ile są chyba nie na miejscu, ja bym nie wziął za darmo.

Na odświeżacz powietrza też się niezbyt nadaje – nie te aromaty. Wybaczcie mocne słowa, ale od znanej marki człowiek oczekuje choć minimum poziomu, a tu niestety nigdzie go nie zauważyłem. Głównym grzechem tej wody jest kompletnie zaburzona konstrukcja, poszczególne akordy nie przebijają się przez serce, które tworzy zabójczy dla całości efekt i w gruncie rzeczy poza tą „skórą” nic innego nie czuć. Ja rozumiem, gdyby to było „ładne”, ale tutaj mam wrażenie zamiar był inny, i chyba po prostu nie wyszło.

Co najwyżej słabo.

Odradzam.

Nuty:
Umysł: lawenda, geranium, cytryna, liście szałwii.
Serce: goździk, irys, jaśmin, drewno cedrowe, róża.
Baza: aromaty skórzane, drewno sandałowe, bób tonka, piżmo, mech dębowy, wetyweria.

Autor: Belor

Ocena:

Zobacz też:

• Puma Man – Pociągająca wersja męskości - 30/03/2010
  Jakoś nigdy nie przepadałem za zapachami „sportowymi”. Nie przekonywał mnie klimat, sposób w jaki się wyrażają, no i ogólnie jakoś tak nie bardzo. Do Pumy i jej wersji męskości (Man) podszedłem ze sporym dystansem, nie tylko z tego powodu zresztą, ale również nieco bard...
• Nocny lot Joopa - 29/04/2010
  Wiele słyszałem o tej perfumie. Zanim trafiłem na tester naczytałem się na wszelkiej maści portalach o pięknie tego zapachu, jego orientalnym klimacie przywodzącym na myśl baśnie tysiąca i jednej nocy. Zapowiadało się niezwykle, szczególnie, że praktycznie nie natrafiał...
• Mexx Man – Kolorowo&Lajtowo - 26/03/2010
  Marka Mexx znana jest z dwóch rzeczy. Po pierwsze jej zapachy są ładne w taki zwyczajny sposób. Niezbyt oryginalne, ale podobają się większości. Po drugie są bardzo nietrwałe i ulotne. Dokładnie te dwie cechy prezentuje opisywany właśnie „Man”. Otwarcie jest ładne właśn...
• Energetyczny Hugo - 24/03/2010
  Ach młodym być! Chciałoby się powiedzieć patrząc na „Energise” od Hugo Bossa, czyli całkiem żywotny wedle opisów reklamowych zapach. Jakoś nie mam zbyt wiele estymy w stosunku do tej znanej marki. Świetny marketing równoważą często bardzo przeciętne produkty, wyróżniają...
• Laura Biagiotti „Aqua di Roma Uomo” – Miasto bez barw - 03/02/2010
  Po cudownej „Romie Uomo” Laury Biagiotti spodziewałem się czegoś równie urzekającego, ale w znacznie lżejszym, codziennym wydaniu. Zapach z „Aqua” w nazwie obliguje do letniej świeżości, czegoś radosnego. Niestety po zapoznaniu się z wodą i upartym „testowaniu” „aż do s...