1 marca 2010

Aigner no2 – Men znaczy Men

Męska klasyka w najczystszej formie. Zarówno przedział czasowy – zapach z 1976 roku, jak i skład – „czysto” męskie akordy, a również i sam zapach.
Sięgnąłem po tester z zaciekawieniem, bo marka Etienne Aigner w naszym kraju raczej nie jest szeroko znana, a robi perfumy już od całkiem dawna. Klasyka to coś dla jasno określonego typu mężczyzny – dojrzałego, statecznego, w garniturze, albo przynajmniej stroju eleganckim. Czyli nie dla mnie. Jednak sam zapach może zaciekawić niezależnie od proweniencji, stąd moje zainteresowanie nim. Jak to pachnie?

Mocno i „oldskulowo”.

W pierwszej nucie jest tylko cytryna sycylijska. Wydawało by się, że niewiele, a powiem szczerze, że aż mnie zatkało z wrażenia. Przy czym nie był to zachwyt, a raczej podziw dla mocy. Bo pachnie prawdziwie mocarnie. I dodam od razu, że jak na mój gust niezbyt ładnie, akurat. Dość szybko przechodzimy do serca, które pogłębia pierwsze wrażenie. Jest mocno i dość ostro – to zasługa estragonu (nie do pomylenia z niczym innym), cynamonu i anyżu. Rzadko się spotyka tak jednoznacznie męskie składniki w dzisiejszych konstrukcjach zapachowych, o ile się spotyka w ogóle. Aigner to tchnienie przeszłości i to dosyć odległej olfaktoryczne dla współczesnego faceta, nawet bardzo zorientowanego na swoją tożsamość płciową. Zejście odrobinę zmiękcza całość – w tej nucie pojawia się wreszcie coś czym mogłyby pachnieć panie – wanilia. Ale niewiele, bo tak naprawdę prym wiedzie tytoń i drzewa. Całość kompozycji jest raczej niedzisiejsza, klasyczna, wyszukana, choć nie aż tak jak Sauvage Diora, pomimo, że idzie w jego stronę. Ma jednak nad wspomnianą wodą jedną przewagę – pomijając swój charakter, nie narzuca aż tak mocno określonego stylu. O ile bowiem w Diorze nie wyobrażam sobie nikogo innego niż prezydenta Kaczyńskiego, to w Aignerze i bez garnituru można…

Podsumowując, trwała, klasyczna, jednoznacznie męska woda. Przyzwoita cena. Dla zainteresowanych będzie interesującą propozycją – reszta (czyli ok. 95%) – raczej trzymać się z daleka.

Co nie zmienia faktu, że moja jej ocena jest wysoka.

Faktu nie zmienia również, że mi się nie podoba, natomiast należy doceniać rzeczy dobre, niezależnie od tego czy akurat w nich gustujemy czy nie.

Nuty:
Głowa: sycylijska cytryna
Serce: estragon, cynamon, anyż
Baza: tytoń, tonka fasola, wanilia, drzewo cedrowe, drzewo kaszmirowe, paczula

Autor: Belor

Ocena:

Zobacz też:

• Exceptionnel znaczy Wyjątkowy… - 23/02/2010
  Kolejny Mont Blanc w naszej kolekcji. Trzeba przyznać, że ta francuska firma robi naprawdę dobre perfumy. Może nie grzeszą one oryginalnością i nie wnoszą do kanonu jakiś nowych, niezwykłych rozwiązań, ale mają w sobie to coś i naprawdę ładnie pachną. Nie spotkałem jesz...
• Baldessarini Del Mar - 28/04/2010
  Kolejny dobry zapach od Baldessarini. I następny tylko dla dojrzałych mężczyzn. Coś w tym jest, jakieś specyficzne ukierunkowanie tej marki na „target”, który jest tak ściśle określone, jednoznaczny. Biorąc do ręki buteleczkę perfum „Del Mar” podskórnie przeczuwasz, że ...
• Cartier Pasha – dla dominujących mężczyzn - 21/08/2009
  Ten rzadki rodzaj zapachu stworzono dla określonego typu mężczyzn, pozostałych może drażnić, być wręcz nieprzyjemnym. To zapach bardzo charakterystyczny. Przyjrzyjmy się jego komponentom: mięta, piżmo, cytrusy, mech, cedr, drzewo sandałowe, drzewo dębowe, amber. Należy ...
• Zielony Hugo Boss „Man” - 12/03/2010
  Ok, mam złe zdanie na temat marki Hugo Boss. Przyznaję się bez bicia. Jednak testując tę popularną perfumę starałem się nie uprzedzać. Po prostu – chlup i wąchamy… Zapach jest zaliczany do kategorii wód „zielonych”, czyli pachnących lasem, liśćmi w tę stronę. Ponieważ b...
• S.T. Dupont pour Homme – Piękno ponadczasowej klasyki - 11/12/2009
  I znowuż! Nasze spotkanie było nieco przypadkowe... Zaintrygowany bardzo pozytywnymi recenzjami w internecie, opisami które mówiły o pięknej i uniwersalnej klasyce – zakupiłem próbkę tego perfumu wraz z rzeszą innych i pewnego dnia wylądował on u mnie, a raczej na mnie....